Ilse Joris
Ilse Joris woont in de gemeente kontich ( prov. Antwerpen ) en werd in 1958 geboren in Kinshasa ( Congo ).
Er was bij haar altijd al een sluimerend verlangen om goed te leren tekenen. Niet verwonderlijk dus dat ze zich in 2010 inschrijft aan de academie van Hove. Eerst voor een opleiding tekenkunst bij Gideon Kiefer en nadien voor de uitdiepingscursus ‘projectatelier . Dit jaar begon ze aan de opleiding schilderkunst.
Maatschappelijke onderwerpen, de menselijke psyche, verbondenheid en existentiële twijfel zijn terugkerende thema’s in haar werken. Kenmerkend is de aanwending van verschillende technieken en de voorkeur voor het figuratieve.
Aanvankelijk werkte ze vooral met houtskool waarmee ze krachtige tekeningen maakte door te spelen met licht en donker. Dan begon ze te experimenteren met grafiek waarbij lino, draad en naald aan te pas kwamen.
Door haar groene vingers vond ze ook inspiratie in de natuur. Haar recente creaties met ecoprint technieken hebben verbluffende resultaten opgeleverd en voegen een organische dimensie toe aan haar kunstwerken. Hierbij gebruikt ze planten of delen ervan zoals paddenstoelen, bladeren allerhande, schors en bloemen. Het magazine Kunstletters vond het inspirerend en wijdde er een artikel aan.
Als autodidact waagde ze zich aan een nieuwe uitdaging: schilderen. Eerst met acryl, daarna met olie- en aquarelverf. Genoeg media dus om af te wisselen.
Geregeld doet ze mee met wedstrijden. Zo is ze wel eens terechtgekomen in het Plantin-Moretus Museum voor de Frans Dille Prijs. Door Sam Dillemans werd ze geselcteerd voor de longlist van Belgianart, Tom Liekens voor de kunstwedstrijd grafiek te CC. Zwaneberg te Heist-op- den- Berg.
Ilse Joris
°Congo-Kinshasa
“Good art is not what it looks like, but what it does to us.”
Voor mijn werken laat ik me inspireren door fotografisch materiaal uit tijdschriften en sociale media. Beelden worden geselecteerd omdat ze me raken en omdat ik ze kan linken aan de actualiteit of maatschappelijke veranderingen. De waargenomen beelden beginnen een eigen leven te lijden in mijn chaotische hoofd en krijgen een nieuwe figuratieve vorm. Daaruit ontstaat een oorspronkelijk werk
Het gevoel en het beeld dat ik wil overbrengen zijn voor mij helder. Omdat ik niet van banaliteit hou, is de realisatie ervan een proces waarbij zoeken, voelen, onmacht en twijfel vaak de overhand hebben. Kenmerkend voor mijn werken zijn de toevoegingen van menselijke figuren. Ze zijn een rode draad die het verhaal dragen. Ik vind een werk geslaagd als een toeschouwer betrokken kan blijven kijken.
In de loop der jaren is mijn stijl minder surrealistisch geworden maar niet minder bevreemdend. Wellicht onder invloed van mijn gewezen leraar Gideon Kiefer van wie ik veel geleerd heb.
Ik hou ervan verschillende technieken te gebruiken. Ik ben gestart met tekenen en heb een voorkeur voor houtskool. Nadien ben ik beginnen schilderen; eerst met acryl, dan met olieverf. Daarna waagde ik me aan grafiektechnieken: lino en ets.
Sinds kort maak ik werken op basis van ecoprint. Zo blijkt het drukken met paddenstoelen of bladeren en het hameren van bloemen mooie resultaten te geven.
Ik schilder ook graag portretten met acrylverf. Omdat het een reproductieve activiteit is brengt het me in een toestand van meditatieve rust.
Het liefst werk ik op papier. Je kan er alle kanten mee op maar het is ook telkens erop of eronder.
Een werk is voor mij pas geslaagd als ik erin gelukt ben om een bepaald gevoel, emotie en beeld over te brengen op de toeschouwer. Dit kan soms lang duren….
Good art is not what it looks like but what it does to us.